Mountains Turned to Plains

“What are you, mighty mountain? Before Zerubbabel you will become level ground. Then he will bring out the capstone to shouts of ‘God bless it! God bless it!’” Zechariah 4:7.

At this hour a mountain of difficulty, distress, or necessity may be in our way, and natural reason sees no path over it, or through it, or round it. Let faith come in, and straightway the mountain disappears and becomes a plain. But faith must first hear the word of the Lord?”Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of hosts.” This grand truth is a prime necessity for meeting the insurmountable trials of life.

I see that I can do nothing and that all reliance on man is vanity. “Not by might.” I see that no visible means can be relied on, but the force is in the invisible Spirit. God alone must work, and men and means must be nothing accounted of. If it be so that the Almighty God takes up the concerns of His people, then great mountains are nothing. He can remove worlds as boys toss balls about or drive them with their foot. This power He can lend to me. If the Lord bids me move an Alp I can do it through His name. It may be a great mountain, but even before my feebleness it shall become a plain; for the Lord hath said it. What can I be afraid of with God on my side?

சமபூமிகளாக்கப்பட்ட மலைகள்

பெரிய பர்வதமே, நீ எம்மாத்திரம்? செருபாபேலுக்கு முன்பாக நீ சமபூமியாவாய். தலைக்கல்லை அவன் கொண்டு வருவான். அதற்குக் கிருபையுண்டாவதாக என்று ஆர்ப்பரிப்பார்கள். சக.4:7.

இந்த நிமிடத்தில் இடையூறுகள் இக்கட்டு தேவைகள் ஆகிய மலைகள் நம் பாதையை அடைத்துக் கொண்டிருக்கலாம். இயற்கையின் தோற்றப்படி அதன் மேலேயாவது அதன் மூலமாகவாவது அதைச் சுற்றியாவது எந்தப் பாதையும் நமக்குக் காணப்படாமல் இருக்கலாம். இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் நம்பிக்கை தோன்றினால் உடனே அந்த மலைகள் மறைந்து போய் சமபூமி காணப்படுகிறது. ஆனால் அந்த நம்பிக்கை முதலாவது ஆண்டவர் பலத்தினாலும் அல்ல பராக்கிரமத்திலும் அல்ல என்னுடைய ஆவியினாலேயே ஆகும் என்று சொல்வதைக் கேட்க வேண்டும். வாழ்க்கையில் எதிர்த்துச் சமாளிக்க முடியாத தொல்லைகளை மேற்கொள்ள சிறப்பான இந்த உண்மையை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

என்னாலும் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. மக்களைச் சார்ந்து கொள்வதும் மாயை என்று நான் அறிகிறேன். பலத்தினால் அல்ல என்பது உண்மை. காணக்கூடிய எதன்மேலும் சார்ந்து கொள்ள முடியாது. காணமுடியாத ஆவியாலேயே வலிமை இருக்கிறது. தேவனே கிரியை செய்யவேண்டும். மனிதனையும் துணைப்பொருட்களையும் நினைத்துக் கூடப்பார்க்கத் தேவையில்லை. சர்வ வல்ல கடவுள் தம் மக்களின் மேல் அக்கறை கொண்டால் மலைகள் ஒன்றையும் தடுக்கமுடியாது. விளையாட்டு வீரர்கள் பந்துகளைப் போட்டுப் பிடிப்பதைப் போலவும், காலால் உதைத்து விளையாடுவதைப் போலவும், அவர் பூமியை நிலை பெயரச் செய்யக் கூடியவர். இந்த வலிமையை அவர் எனக்கும் கொடுக்கக் கூடும். ஆல்ப் என்னும் மலையை அசைக்கச் சொல்லி, அவர் எனக்குக் கட்டளையிட்டால், அவர் நாமத்தின் மூலம் நான் அவ்விதம் செய்யக் கூடும். அது பெரிய மலையாயிருக்கலாம், ஆனால் என் தளர்ச்சியினால் கூட அது சமபூமி ஆகக்கூடும். ஏனெனில் ஆண்டவர் அவ்விதம் சொல்லியிருக்கிறார். தேவன் என் பக்கத்தில் இருக்கும் போது நான் எதற்கு அஞ்சவேண்டும்.

Charles H. Spurgeon